جهان بدون این جهان

جهان، برای پیروان جامعه مَننایت در آرژانتین، چیزی فراتر از جامعهٔ آنان است؛ زندگانی روزمره‌شان با تلاش برای دوری از هرچه مدرن است، زندگی بدون برق، ماشین و رسانه‌های ارتباطی، مدرسه‌ای با کتاب‌های تنها کتاب مقدس و کتاب آموختگان. نورا فینسایدت این زندگی را به چشم می‌نگرد و آن را از زبان کسانی که آن را زندگی می‌کنند روایت می‌کند؛ در فرایند، شکافی گشوده می‌شود که اشتیاق به زندگی سراسر فقیرتر و ترس از پایان ناگوار در ذهن شکل می‌گیرد.