تقلید

تقلید فضایی خفقان آور و روایتی که در آن مردم و اشیا دنیاهایی را می‌جایند که معمولاً به آن تعلق ندارند. عروسک‌های بیجان درون کشوها جمع می‌شوند، چهره‌های مصنوعی به اندازه زندگی در کنار ساحل زیر باد، کرسی در اتاق خالی می‌لرزد، آینه بازتاب می‌دهد و نظارت می‌کند و صندوقچه با دریا نوازش می‌شود. فیلم حس دراماتیکی دارد که قولی کاذب از روایت را می‌سازد. ساختار آن مانند رویاهاست که فضاهای منظری مختلف فرو می‌ریزند و بی جان و زنده با یکدیگر در هم می‌آیند. منظرهای گسترده، دیدگاه‌های متغیر و هم‌هم‌آیگی صدا و سکوت واقعیت‌های درونی و بیرونی را با هم برخورد می‌دهند تا دنیای روانی ناگواری را به وجود آورند.