امپراتور بازار سیاه: نقره و طلا دو

تتسوو ناگهان از سوی گینجی وداع گفته می‌شود. برای خداحافظی، تنها یکی از میزها دسته ای واقعی از پول است و صندوقی پر از نقد. و در آن نامه ای هست که می گوید «همه اینها را با چیز واقعی جایگزین کن»! تتسوو سردرگم شده و روزی با امی که در گالری کار می‌کند روبه‌رو می‌شود. او سخت‌گیری صاحب گالری و هنرمندی شورشی را تحمل می‌کند و به دلدادگی او به نقاشی پی می‌برد. تتسوو از امی می‌آموزد که نقاشی کِزّان با ارزش بازار سیصد میلیون ین به یک ژاپنی فروخته شده است و با مالک آن، دومون، رئیس بانک تیمین، تماس می‌گیرد تا خواسته‌های کلکسیونرهای هنر تقلیدچی را برآورده سازد و یک بازی پولی بزرگ طرح کند که جاه‌طلبی‌ها را باز می‌کند.