خط داستانی
در یک استودیوی فیلمسازی، بازیگران در حال آرایش هستند و گروه منتظر شروع فیلمبرداری هستند. گراند اوتلو، "پادشاه دست" که همیشه دچار اشتباه میشود، و مارتا اندرسون، ستاره بلوند و تحریکآمیز نمایش، در سناریوی تاریخی چانچاداها، استودیوهای متروکه سینیدیا، دیالوگ میگویند. "عکاسی فوقالعاده است، نوعی آهنگ موازی، نقد، پارودی و درک نوری خاص از سینمای برزیل در آن زمانها، که دوباره بازآفرینی و استایلسازی شده است. و با بازیگران قدیمیتر، اوتلو، لوگو و دیگران، چیزی بسیار مهم در درک هنری اتفاق افتاد، دوباره دیدن، دوباره انجام دادن، این خود یک زبانمعدنی ملموس بود" (جی. برسین).
