خط داستانی
یک مستند شاعرانه در تجلیل از برج ایفل، که برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ ساخته شده و قرار بود ۲۰ سال بعد تخریب شود. یک گروه از پاریسیها (که میتوان حدس زد کلر نیز در میان آنها بوده) بر حفظ برج بالای رود سن اصرار داشتند، نمایشی مداوم از برتری مهندسی فرانسه. کلر به طور استراتژیک از نوردهی دوگانه و محو شدنها استفاده میکند و شادابی مکانیکی برج را به تصویر میکشد؛ سازه بزرگ و پیچیده فولادی نماد پرشور عصر مدرن.
