ترمینال

داستانی تمثیلی درباره قدرت و راه‌های قوی برای تسخیر آن، در قالبی زرد که به سینمای سیاسی آن سال‌ها خدمت می‌کند، در سناریویی آینده‌نگر با پژواک‌های مبهم کافکایی. "در آن زمان به نوعی سینمای تمثیلی علاقه‌مند بودم، اما از یک سو تمثیل در یک ساختار متعارف قرار داشت. […] اساساً دو آرchetype داشتم - که هم در ادبیات و هم در سینما وجود داشتند - که می‌خواستم بر روی تغییر و بازنگری آن‌ها کار کنم: موضوع دوتایی و موضوع جکیل و هاید. با ترکیب این دو، به داستان فیلم رسیدم، یکی وارد زندگی دیگری می‌شود…