مارگالو گیلمور - فیلمشناسی
Biography
از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد
او که بازیگر نسل چهارم از طرف پدرش بود، در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا آموزش دید. دوران بازیگری او در صحنه از فیلم ضایعات کاغذ در سال 1917 تا موزیکال نوئل کوارد با بادبان دور در برادوی در سال 1961 امتداد یافت. او اولین بار در نمایشنامه خانم معروف در سال 1919 مورد توجه منتقدان قرار گرفت که با هنری میلر و بلانچ بیتس در آن ظاهر شد. در سال 1921 او نقش بیمار سلی Eایلین کارمودی در فیلم نی اثر یوجین اونیل، و در سال 1945 نقش کی تورندایک را در نمایشنامه ای که برنده جایزه پولیتزر شده بود، ایفا کرد. گیلمور مرتباً با انجمن تئاتر ظاهر می شد.
گیلمور که در سال 1913 در سن 16 سالگی در یک فیلم صامت برای استودیو ویتاگراف ظاهر شد و در یک فیلم کوتاه، دختر خانه در سال 1928، اولین فیلم خود را در نقش اصلی در سال 1932 در Wayward انجام داد، اما تا دهه 1950 دوباره روی پرده ظاهر نشد.در فیلمهایی مانند Cause for Alarm!، Perfect Strangers، High Society (1956) و Upstairs and Downstairs (1959).
در طول جنگ جهانی دوم، گیلمور نقشی در تولید سیار The Barretts of Wimpole Street داشت. در این تولید بسیاری از بازیگران اصلی برادوی به سرپرستی کاترین کورنل، بازیگر برجسته و کارگردانی همسر کورنل، گاتری مک کلینتیک، حضور داشتند. این نمایش سربازان را در ایتالیا، فرانسه و انگلیس سرگرم می کرد و در یک فاصله زمانی به پایان رسیدمایل ها از جبهه در هلند، و بازیگران هر روز از بیمارستان های نظامی بازدید می کردند.
او نقش خانم دارلینگ را در برادوی و نسخه های تلویزیونی پیتر پن با بازی مری مارتین بازی کرد. او یکی از اعضای میز گرد معروف Algonquin بود.
در 30 ژوئن 1986، گیلمور در سن 89 سالگی بر اثر سرطان درگذشت. بقایای او در گورستان آرون، شهرستان واکر، آلاباما به خاک سپرده شد.
فیلمشناسی
