مارجوری مین

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

مارجوری مین (متولد مری تاملینسون، 24 فوریه 1890 - 10 آوریل 1975) یک هنرپیشه آمریکایی بود که بیشتر به عنوان بازیکن قرارداد مترو-گلدوین-مایر و برای بازی در نقش ما کتل در یک سری از ده فیلم Ma و Pa Kettle شناخته شد.

مین در وودویل در مدار Orpheum و در ارائه Chautauqua کار کرد و در برادوی در سال 1916 به نمایش درآمد. اولین فیلم او A House Divided در سال 1931 بود.

Main شروع به بازی upper کرداز کلاس منتخب بود، اما در نهایت در نقش‌های ساینده، سلطه‌جویانه و نمکی، که صدای متمایز او مناسب بود، تایپ شد. او نقش صحنه خود را در بن بست در نسخه سینمایی 1937 تکرار کرد و پس از آن بارها به عنوان مادر گانگسترها انتخاب شد. او دوباره در سال 1939 یک اجرای قوی صحنه ای را به عنوان یک اپراتور در مزرعه زن در فیلم The Women به فیلمبرداری منتقل کرد. در این زمان، او در برنامه های رادیویی مانند Columbia Presents Corwi به عنوان مهمان حضور داشت.n و گلدبرگ.

Main در سال 1940 با مترو-گلدوین-مایر قرارداد امضا کرد و تا اواسط دهه 1950 در استودیو ماند. او شش فیلم با والاس بیری در دهه 1940 ساخت، از جمله بارناکل بیل (1941)، ایمیل جکاس (1942)، و باسکوم بد (1946). او نقش سونورا کسیدی، آشپز اصلی را در دختران هاروی (1946) بازی کرد. کارگردان جورج سیدنی در تفسیر این فیلم خاطرنشان کرد که میس مین یک "بانوی بزرگ" و همچنین یک بازیگر عالی بود.خانمی که بیشتر چک های حقوق خود را در طول سال ها به حمایت از یک مدرسه اهدا کرد.

شاید معروف ترین نقش او نقش ما کتل باشد که برای اولین بار در فیلم The Egg and I در سال 1947 در مقابل پرسی کیلبرید در نقش پا کتل بازی کرد. او برای این نقش نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و این شخصیت را در 9 فیلم دیگر Ma و Pa Kettle به تصویر کشید.

در اوایل دهه 1950، او در چندین موزیکال MGM ظاهر شد، از جمله:ملاقات با من در سنت لوئیس و دختر خوشگل نیویورک. او نقش خانم رنلی را در فیلم پر ستاره استودیو It's a Big Country (1951) بازی کرد. در سال 1954، مارجوری مین آخرین نقش های خود را برای استودیو بازی کرد: خانم هیتاوی در فیلم The Long، Long Trailer و جین دانستاک در Rose Marie. در سال 1956، بازی مین در نقش هادسپت بیوه در فیلم موفق Friendly Persuasion مورد استقبال قرار گرفت و نامزدی گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای او به ارمغان آورد.

در سال 1958، میندر قسمت‌های «داستان کاسی تنر» و «داستان ساکرامنتو» در سریال تلویزیونی «قطار واگن» شبکه NBC، دو بار به‌عنوان یک زن مرزی خشن، «کاسی تانر» ظاهر شد. در قسمت اول، او به قطار واگن می‌پیوندد، علاقه عاشقانه‌اش را به وارد باند در نقش سرگرد آدامز می‌دهد و به قطار کمک می‌کند تا اسب‌های مورد نیاز خود را با وجود تهدید Paiute پیدا کند.